Środki sprzyjające narkomanii

Współcześnie niepokój budzi coraz częstsze przyjmowanie substancji psychoaktywnych w celu osiągnięcia przyjemności, przyrostu energii, zwiększenia osiągnięć i przeżycia ekstremalnych doznań oraz zażywanie substancji psychoaktywnych przez dzieci i młodzież, co wiąże się z dodatkowymi, poważnymi szkodami zdrowotnymi. Do określenia substancji przyjmowanych w celu doznania przyjemności (odurzenia się) używa się różnych terminów, takich jak: narkotyk, środki odurzające, używki. Podobnie, jeśli chodzi o nazywanie choroby, jaką jest uzależnienie, stosuje się różne określenia, takie jak: lekomania, toksykomania, narkomania, chemiozależność, lekozależność.

Wyróżniamy trzy grupy środków:

  1. Środki odurzające i uspokajające – pochodne makowca, takie jak opium, morfina i heroina, przetwory konopi jak haszysz i marihuana, benzodiazepiny i barbiturany.
  2. Środki pobudzające – pochodne kwasu Erythroxylon coca, np. – kokaina, amfetamina i kofeina.
  3. Środki halucynogenne – substancje pochodzenia roślinnego lub otrzymywane syntetycznie, powodujące zaburzenia spostrzegania, należą do nich: LSD, psylocybina, meskalina. Do owej grupy włączono także zażywane przez niektórych lotne rozpuszczalniki.

Narkomanię można pojmować szeroko jako zjawisko nadużywania rozmaitych środków psychoaktywnych, społeczne wymagające uwzględnienie nie tylko efektów działania substancji, lecz i okoliczności społecznych związanych z zażywaniem środka. To zaś wiąże się z uwikłaniem w różne formy dewiacji, wchodzeniem w kolizję z prawem w celu zdobycia środka, czego skutkiem są zmiany odzwierciedlające całokształt sytuacji, a nie wyłącznie chemiczne działanie takiej czy innej substancji psychoaktywnej.

Przedawkowanie może być efektem przyjęcia zbyt dużej dawki jakiegoś narkotyku bądź zmieszania narkotyków. Do przedawkowania może dojść, jeśli zażywa się narkotyk pochodzący z nowego źródła. Czasem jest skutkiem ponownego przyjęcia tej samej dawki co zwykle, po pewnym okresie abstynencji.