Biologiczne czynniki wpływające na uzależnienie

Badania rodzinne (bliźniąt, rodzeństwa naturalnego i dzieci adoptowanych) pozwalają przypuszczać, że biologiczne czynniki genetyczne odgrywają pewną rolę w powstawaniu uzależnienia od alkoholu. Już w latach czterdziestych usiłowano wyodrębnić tzw. alkoholizm rodzinny, który rozpoznawano u osób posiadających krewnych nadużywających alkoholu. Nie ulega wątpliwości, że dziedziczeniu podlega biologiczne (biochemiczne) podłoże, na którym może rozwinąć się uzależnienie. Możliwe jest odziedziczenie pewnych predyspozycji do uzależnienia. Jednocześnie można spotkać badania, z których wynika, że u ok. 60 % osób uzależnionych od substancji chemicznych, nie znaleziono w rodzinie przypadków uzależnienia. Łatwo zaobserwować, że reakcje na alkohol mogą być różne. Niektórzy odczuwają po jego wypiciu przyjemność i odprężenie, a inni czują się źle. Różne reakcje na alkohol wynikają z biochemicznej odmienności organizmów i wiążą się m. in. ze zróżnicowaniem uczestniczących w spalaniu alkoholu enzymów dehydrogenazy aldehydowej (ALDH). U osób posiadających enzymy ALDH o słabych możliwościach rozkładania, aldehyd nie jest metabolizowany w stopniu wystarczającym. Będąc w nadmiarze łączy się on z obecnymi w organizmie związkami (aminami biogennymi) i powstają alkaloidy wywierające silne działanie na czynność ośrodkowego układu nerwowego. Nowo powstałe związki (pochodne tetrahydroizochinoliny – TIQ i tetrahydrobetakarboliny – THBC oraz salsolinol – SAL) odgrywają prawdopodobnie ważną rolę w powstawaniu uzależnienia od alkoholu. Poprzez swoje działanie wyzwalają potrzebę picia alkoholu, który zmienia samopoczucie.